Read The Most Beautiful Book in the World: Eight Novellas by Éric-Emmanuel Schmitt Alison Anderson Online


One of Europe's most popular and best-loved authors, Eric-Emmanuel Schmitt captivates the reader with his spirited, buoyant style and enchanting stories that move effortlessly from the everyday to the fantastical. The eight stories in this collection, his first to be published in English, represent some of his best writing and most imaginative storylines: from the love stoOne of Europe's most popular and best-loved authors, Eric-Emmanuel Schmitt captivates the reader with his spirited, buoyant style and enchanting stories that move effortlessly from the everyday to the fantastical. The eight stories in this collection, his first to be published in English, represent some of his best writing and most imaginative storylines: from the love story between Balthazar, wealthy and successful author, and Odette, cashier at a supermarket, to the tale of a barefooted princess; from the moving story of a group of female prisoners in a Soviet gulag to the entertaining portrait of a perennially disgruntled perfectionist. Here are eight contemporary fables, populated by a cast of extravagant and affecting characters, about people in search of happiness. Behind each story lies a simple, if elusive, truth: happiness is often right in front of our eyes, though we may frequently be blind to it....

Title : The Most Beautiful Book in the World: Eight Novellas
Author :
Rating :
ISBN : 9781933372747
Format Type : Paperback
Number of Pages : 181 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

The Most Beautiful Book in the World: Eight Novellas Reviews

  • Fatima
    2019-04-30 21:19

    اولین کتابی بود که وقتی میخواندمش تمام شخصیت های اصلی داستان های کوتاهش زنانی بودند که خیلی راحت و جالب میشد با حس و حالشان ارتباط بر قرار کرد و درکشان کرد , در داستان اول "یک روز قشنگ بارانی" زندان درون زن را با تمام وجودم لمس میکردم و در داستان دومی "غریبه" آخر داستان یک شوک به من وارد شد و از حس زن وقتی فهمید چه شده تمام تنم لرزید و بهت زده داستان را تمام کردم و انتظار نداشتم اینگونه غافل گیر کننده تمام شود و در داستان "اُدِت معمولی" وقتی زن به مرد سیلی میزد حالش را خوب میفهمیدم, آن حالی که زن باشی و کسی را دوست داشته باشی ولی دوست نداشته باشی که خیلی به تو نزدیک شود , داستان "تقلبی" باعث شد به آدم های ساده ای فکر کنم که بعد بیداری گرگ هایی میشوند که در اصل فکر میکنند گرگند اما همان گوسفند در لباس گرگند و ساده دل هم از دنیا میروند و بودن یک زن در این نقش همیشه در داستان های مشابه و حقیقی اش عجیب هست اما جالب و نشان دهنده ی روح ظریف یک زن است , داستان "زیباترین کتاب دنیا" واقعا زیبا و دوستداشتنی بود و قلبم را پر از عشق به تمام مادرانی که از کودکانشان دور مانده اند کرد , به راستی که یک مادر همیشه مادر هست ... و چقدر این کتاب و داستان های کوتاهش در مورد زنان و نقش هایی که در زندگی به خود میگرفتند زیبا و دوستداشتنی بود , لذت بردم و خواندنش را به تمام بانوان عزیز به طور ویژه پیشنهاد میکنم ...

  • M.rmt
    2019-05-24 19:08

    آدم ها شکست میخورن برای اینکه از خوشبختی مفهومی در ذهن دارن که از دیگران بر گرفته اند و با واقعیت آنها همخوانی ندارد.

  • Jacob
    2019-05-07 20:22

    This book.This book does NOTHING.I mean, the title was promising, and the woman on the cover seems to love the book she's reading, and Europa Editions seems to publish nice books (seems to, at least--I haven't had much luck with them yet), so I thought, well, maybe...Nope. Didn't work. Maybe my expectations were a bit too high, maybe I'm reading too many other things at the moment (and I wasted my time on this when I could have been reading Doris Lessing or Gertrude Stein? Ack!), maybe I'm just losing interest in short fiction...It had better not be the last one. Save me, Louis Auchincloss! Save me from these uninspiring stories!

  • Joselito Honestly and Brilliantly
    2019-05-01 00:23

    The reviews here are on opposite extremes: from the 1-2 stars (extremely annoying, does absolutely nothing, etc.) to the 4-5 stars (excellently written, highly recommended!, etc.) with a vast international audience who made reviews in English, Polish, French, German, Italian and perhaps a few other languages I don't recognize.This is not a full-length novel but a collection of eight novellas (or maybe eight short stories but longer than the usual, or eight novels much shorter than the usual). So not tied up in a coherent whole, it may easily happen that the disgust one feels after the first of these novellas which I found very close to mediocrity ("Wanda Winnipeg") could dictate the reader's mood in his reading of the remaining. Overall, I could pass judgement on it: simply narrated, straightforward, fast-paced, markedly plot-driven, bereft of any attempt towards sophistication or composition gimmickry. That could very well be a criticism. But it is not. Except for "Wanda Winnipeg" I enjoyed each and every story like I was a small boy tasting one exotic candy after another. I expected stories and was given delightful ones, each with distinct flavor and often with unexpected twists and turns. The last two I found the best, both of them having to do with the book's cover: you see here "Odette Toulemonde" (the 7th novella) happily reading her favorite author's (Balthazar Balsan's) "Silence of the Plain" but of course that's not the title the book carries. The eight was deemed to be more eye-catching, "The Most Beautiful Book in the World."This was originally written in French and it may be that some faults for the book's "imperfections" may have been brought about by poor translation. For a lot can be gained OR lost in translation. To illustrate, take a look at this poem:"This great toil: to go through things undonePlodding as if tied by foot and hand, Recalls the uncouth walking of the swan;Death, the loss of grip upon the shelfWhereon every day we used to stand,Mimes the anxious launching of himselfOn the floods where he is gently caught,Which, as if now blessedly at naught,Float aside beneath him, ring by ring;While he, infinitely sure and calm,Ever more of age and free of qualm,Deigns to fare upon them like a king."Then take a look at this one:"This clumsy living that moves lumberingas if in ropes through what is not donereminds us of the awkward way the swan walks.And to die, which is letting goof the ground we stand on and cling to every day,is like the swan when he nervously lets himself downinto the water, which receives him gailyand which flows joyfully underand after him, wave after wave,while the swan, unmoving and marvelously calm,is pleased to be carried, each minute more fully grown,more like a king, composed, farther and farther on."You'd think, at a cursory glance, that they are two poems. But no. They are just two different English (from the original German) translations of Rainer Maria Rilke's "Der Schwan" ("The Swan"), the first one by Walter Arndt and the second one by Robert Bly.Aside from the given possibility of the translation contributing negatively to this book, there is also a hint in one of the stories here which show that it may be indeed the case. I found it in "Odette Toulemonde" itself, the paragraph which reads:"When the Filipino maid found him lying there lifeless, it was not too late. The emergency services managed to revive him and then, after a few days under observation, he was sent to a psychiatric hospital."Now unless Eric-Emmanuel Schmitt really intended to write the next literary resurrection of the dead after Jesus Christ in French, I think this may be attributed to a faulty translation.Yet it is good if the dead can really come back to life. So happy Easter everyone.

  • Miss Ravi
    2019-05-24 23:16

    این مجموعه، داستان‌های متفاوتی داره که از عالی تا افتضاح تغییر می‌کنندبه نظر من داستانِ غریبه و زیباترین کتاب دنیا داستان‌های عالی این کتاب بودند که فارغ از تکنیکی که نداشتن بازهم می‌تونستن با طرح پرکشش‌شون من رو جذب کنند اما داستان اودت معمولی داستان افتضاحی بود از قصه‌ی قدیمیِ خوشبختی پیشِ آدمای بدبخته و اونا به خاطر نداشتن پول دلِ صاف و ساده‌ای دارند. گمون می‌کنم این داستان اون‌قدر توی فیلم‌های هندی و کتابای بازاری تکرار شده که لازم نباشه یکی مث امانوئل اشمیت اون رو دوباره بنویسه.داستان یک روز قشنگ بارانی هم داستان متوسطی بود که بلافاصله بعد از تموم شدن توی ذهن خواننده تموم می‌شد. بی هیچ اثری. اما داستان زیباترین کتاب دنیا هنوز توی فکر من هست. به نظر من یه حسی بین زندگی و زنانگی توی این داستان بود که خیلی آهسته ذهن رو به جای عمیق‌تر داستان می‌برد.

  • Elizabeth La Lettrice
    2019-05-07 23:31

    There are writers and there are storytellers. Eric-Emmanuel Schmitt is now on my list of storytellers.I loved this book so much that I didn't know how to put it into words. Easily one of my favorite books this year......So I read some reviews -positive and negative- just to get some outside perspective. Here's what I came up with when I was done:First of all, this is a collection of stories about women, most of which are narrated by women. Unlike another book that I read recently that was narrated by a women but written by a male, Schmitt's prose and understanding of the female mind and its compassion is exemplary. The writing was simple, which was perfect to counter the complexities that the stories reflected. They are stories about love, in all its forms, and how these different types of love are the driving forces of the beautiful creation that is woman. Excuse my sappy - but that's how you feel at the end of these stories. You can't help but love the women and appreciate them, despite their faults.I was inspired by this book. Immediately, once I finished, I wanted to reread it - if only to be sure that I could commit all of the stories to memory. (I have the worst memory ever so I have the great fortune of being able to rediscover all my favorite books new every time! How's that for a positive outlook!) I wasn't taken aback by the simple writing (as some reviewers have mentioned) and it only served to inspire me to try to write some stories of my own. So that's what I shall do. I can only hope that I can write something that is a fraction as inspiring as these stories.

    2019-04-23 21:12

    داستانهایی درموردزنان که پایانی غافلگیرکننده دارند.بیشترازهمه غریبه من راتحت تاثیرقرارداد. یک روززیبای بارانی وپرنسس پابرهنه هم دوست داشتنی بودند."زن می دانست حق بامرداست. باوجود اکراه متوجه شددنیابرای مردبسیار پربارتراست تابرای او. چون مرددرآن فرصت هایی برای شگفتی جست و جو می کرد، پس آن رامی یافت" یک روززیبای بارانی

  • Erma Odrach
    2019-05-23 20:01

    The 8 stories, written in simple prose, are all stories about women - women dealing with heartbreak, love affairs, death, dementia. In 'The Intruder', an elderly journalist, Odile, living alone in an apartment, keeps seeing an old lady. She calls out to her, "What are you doing in my house? How did you get in?" When she phones the police and they arrive, there is no one there. Was Odile's mind playing tricks on her? It's a very sad story.'The Forgery' is about an aging mistress left abandoned by her lover in low-income housing with nothing but a Picasso painting that appears to be fake.In 'The Most Beautiful Book in the World', a group of female political prisoners in Stalin's Gulag share paper and one pencil and set out to write to their daughters. When done, the plan is to stitch it together and get it "smuggled out at the first opportunity." Their undertaking, their words to their daughters, really has the makings of the most beautiful book in the world.These well-formed stories are at times sad, at times optimistic, and at times quirky. Almost all are from the perspective of a woman, but written by a man. I liked the book and the cover a lot.

  • کتابخانه ي ما
    2019-04-23 22:23

    البته نسخه فارسي ،با نام "يک روز قشنگ باراني" که نام يکي از پنج داستان است مي باشد.لشخصيت اصلي هر داستان يک زن است و پايان هر داستان هم بر اساس همان نگاه آقاي اشميت به زندگي تمام مي شود،در کل خوب بود.تو ضيحات بيشتر را اينجا داده ام

  • Pio
    2019-05-01 20:06

    Thật kì diệu khi tôi có cơ hội được đọc một quyển sách tuyệt vời trong một thời điểm căng thẳng như thế này. Nó xứng đáng được đọc lại ít nhất mỗi năm một lần, và là một người bạn đồng hành thú vị cho bất kì ai đang đi tìm hạnh phúc.

  • Tara
    2019-05-11 20:26

    اولين كتابي بود كه از امانوئل اشميت ميخوندم . توقعم خيلي بيشتر بود . شخصيت پردازي خيلي قوي و خوبي داشت . ولي داستان ها به شدت كليشه اي بودند . و آخرشون به طرز عجيبي ضعيف تموم ميشد .

  • Toni
    2019-05-18 20:04

    Не знаех, че английското заглавие на книгата е Най-хубавата кинга на света. Колкото и да съм скептична към обобщенията и посочването на едно-единствено велико нещо, сред множеството от красоти на света, спокойно мога да заявя, че тази книжка се доближава до идеала за най-хубава книга чрез своята поетичност, простота и красота. Предполагам, че ако и българските издатели бяха променили заглавието от Одет Тулмонд и други истории на Най-хубавата книга на света – 8 новели, щеше да удари класацията на бестселъри много, много бързо.Ако трябва да посоча любимата си история, вероятно ще е някоя от следните – „Един прекрасен дъжодвен ден”, „Най-хубавата книга на света” или „Натрапницата”. Тези истории са толкова красиви, но и тъжни и ме разплакаха. Гадното беше, че четях „Натрапницата” в автобуса и се наложи да вадя носните кърпи. По време на същата тази история трябваше да слушам и една жена, до мен как говори с приятеля си: „Защо хората си дават парите за булевардни романи? Аз си изчетох целия Стайнбек на Kindle-a. Човек си заслужава да има в библиотеката си само класиките на хартиен носител.” Въздаржах се само да я изгледам, без да отправям коментари, но много бих искала да прочете следният откъс от Одет Тулмонд: „Може би в навалицата има и дребни секретарки и незначителни служителки като мен, но точно там е въпросът! Успял е да ни развълнува и разтърси, нас, които четем малко и не сме образовани като вас, и това доказва, че има повече талант от другите! Много повече! Защото, знаете ли, госпожо, може би и Олаф Пимс пише чудесни книги, но само докато разбра за какво ми говори, ми трябва речник и няколко шишенца аспирин. Той е сноб, който се обръща само към хората, които са чели колкото него.” (view spoiler)[”Натрапницата” е много болезнена история и поради факта, че преди това бях чела за препарати против Алцхаймер, веднага разбрах за какво иде реч. (hide spoiler)]„Най-хубавата книга на света” просто ме разплака с последното си изречение. Не очаквах такъв край, ама изобщо.За мен си беше една от най-хубавите книги, които съм чела. Всяка история имаше своята красота, но не приказна красота, а красотата на реалността – сладко-горчива. Всъщност се замислих, че всяка една от тези кратки истории може да се превърне в един красив филм, а се оказа, че Одет Тулмонд е написана по филм. Препоръчвам на всички, дори и на тези, които изначално не харесват разкази. Чете се на един дъх и всъщност отделните истории не ме караха да искам още от тях, а по-скоро исках още такива истории. Ерик-Еманюел Шмит се превърна в мой много любим автор и със сигурност ще я прочета пак един ден.

  • Anne-Sophie
    2019-04-27 18:17

    * spoiler dans la suite* Forcément, je n'aurais pas du lire ce livre au moment de ma vie où je découvre que le sexisme ordinaire est partout. Là, j'ai été servie... Le pire est dans la dernière nouvelle, celles sur les prisonnières. Dans tous les histoires de prisonniers que j'ai pu lire jusque là, le héros tente de s'enfuir (et il réussit d'ailleurs). Ici non, les femmes souhaitent juste écrire à leurs enfants pour s'excuser d'être en prison. En effet, elles se sont battues pour leurs convictions dans un régime stalinien, et voilà où ça les a menées... Ah, si seulement elles avaient laissé ça aux hommes... La nouvelle raconte ensuite la problématique de nos prisonnières : écrire à leurs filles, oui mais quoi ? Il faut faire court, elles sont limitées en place ! Pas 140 caractères comme sur certains réseaux non, mais 3 feuillets. ça ne fait pas beaucoup. Alors que dire ? L'amour qu'elles ont pour leurs filles ? La manière dont elles ont rencontrés leurs maris ? Raconter la naissance ? Rien ne paraît assez fort...Mais finalement, une prisonnière trouve enfin THE message. Le message parfait d'une maman à transmettre à sa fille, celui qui pourra transmettre tout cet amour, tous ces regrets de ne plus être là. (suspense de quelques pages de rigueur)Elles leurs transmettront des... recettes de cuisines. Woooo ! Voilà, heureusement que c'était la fin du livre, ça m'a achevé.

  • Ahmad Sharabiani
    2019-05-08 19:01

    Odette Toulemonde et autres histoires, Éric-Emmanuel Schmitt عنوان: یک روز قشنگ پائیزی پنج داستان کوتاه؛ نویسنده: اریک امائوئل اشمیت؛ مترجم: شهلا حائری؛ تهران، قطره، 1386، در 141 ص، شابک: 9789643416997؛ چاپ چهارم 1388؛ چاپ هفتم 1392؛ از همین مترجم و همین انتشاراتی و از همین عنوان اصلی که در صدر بنشسته است کتابی دیگر با عنوان اسباب خوشبختی سه داستان کوتاه در سال 1392 و در 146 ص، با شابک 9786001196911، همین کتاب در چاپهای بعدی چهار داستان کوتاه داردعنوان: پرنسس پابرهنه و داستانهای دیگر؛ نویسنده: اریک امائوئل اشمیت؛ مترجم: سعید بوغیری؛ تهران، افراز، 1388، در 152 ص، شابک: 9789642431212؛

  • Faeze Taheri
    2019-05-22 19:19

    غریبه پایان نسبتا غافل‌گیرکننده‌ای داشت و خوب بوداما باقب داستانها زیادی امیدوارکننده بود، درسته که خصیصه کتاب‌های اشمیت همین امیدوارکننده بودنه، مثلا با خوندن زمانی که یک اثر هنری بودن میشه از زیبایی‌هایی که وجود داره لذت برد و به زشتی‌هایی که وجود داره نگاه نکرد؛ یا داستان کوتاه‌های دیگه‌ش، اما در کل الان خیلی نتونستم باور کنم این امیدهای گل‌درشتو؛ مهربونی‌های الکی. این کتاب خوب بود، حس خوبی بهم نداد

  • Rowena
    2019-05-03 23:16

    I could hardly put this book down; what a great storyteller Schmitt is! All the stories featured women who were dealing with different things in their lives (loves, death, dementia, disappointments, etc.), and their stories truly fascinated me.

  • Shannon (Giraffe Days)
    2019-05-10 23:29

    Wanda Winnipeg is a beautiful, rich, demanding woman who's made a successful career out of marrying rich men and then divorcing them. But what happens when she sees her first lover on the beach, now an old man and a failure of a painter?Hélène likes everything just so, including her men, but has never been satisfied with what she's got - including her man. It is only after she loses something she didn't realise was so important to her, that she learns about the beauty of imperfection. But is it too late for Hélène?Odette is a single mother and widow, working in a shop by day and sewing feathers on costumes at night. Her one passion is the books of Balthazar Basan: they make her float. For Basan, his new book is being panned and his wife is more distant than ever; a letter from a fan called Odette might possibly be the only thing to bring him back to life.A group of women prisoners in the Gulag - all mothers to daughters - work together to secretly create paper and acquire a pencil to write on it with, only to be stumped: what message should they leave their girls, whom they'll probably never see again? The result of their efforts is quite possibly the most beautiful book in the world.These eight stories about wildly different women and the important things in their lives were touching, whimsical and sometimes bitter-sweet, but they all end on a note of hope. Except for Odette, the women tend to all be somewhat cold figures, and seem lost in their own womanhood, as if they woke up one day and couldn't figure out how they had become the women they became. Yet Schmitt has simply and touchingly captured some of the myriad of conflicting emotions and influences of love in the lives of women.Naturally, Odette and her passion for stories spoke to me on a personal level, and it's one of the happiest stories, but I felt moved by all the stories. Some were very sad, like "Every Reason to be Happy" and "The Barefoot Princess" - but they all spoke of how easily love and life can slip through your fingers, either because you're not looking or because you've set up entirely the wrong expectations. They could be tragic stories precisely because they yearned for something lost and gone, something they couldn't have or didn't realise they had but wanted.The prose was deceptively simple, the stories usually told from an omnipresent, future voice - a voice that already knows what happened. One of the standouts was "The Intruder", about an intelligent woman and journalist, Odile, who keeps seeing an old lady in her apartment and calls the police. When her husband Charlie, a journalist, comes back from the Middle East, she breaks down when he calmly tells her he doesn't live there, and hasn't in a long time. What you come to realise is that Odile is the old lady, the man isn't Charlie but their son who lives with his wife and children elsewhere, and that Odile - this woman who has a PhD and a revered career behind her - is losing her marbles. On a first reading, I didn't get as much out of it as I wanted to, possibly because I don't read many short stories and it's not a medium I'm terribly comfortable with. I would need to re-read, knowing what to expect, and really absorb these stories. Because I think they're deceptively simple, and my response is too simplistic for my own satisfaction. It's also been a week since I read it, and it's lost its spark and sharpness and is starting to fade from memory.The story "Odette Toulemonde" is based on the film of the same name, written and directed by Schmitt, which helped inspire this collection of stories.

  • Христо Блажев
    2019-05-08 01:22

    Когато хората се отчуждават, то е по-скоро заради дните, отколкото заради нощите:Светлината, която струи от тази книга, е поразяваща. Разказите се реят като балони в летния въздух, а герои(ни)те на Шмит сякаш не са подчинени на естествената и приковаваща гравитацията на битието – в един миг се откъсват от него, от натрупаните житейски несполуки, и отлитат там, където ги води любовта. “Одет Тулмонд и други истории” е пиршество на красивото, леко писане, което раздава щедро удоволствие чрез неостаряващата романтика, поръсена с щипка тъга, и – колкото и да е чудно – начесто смърт като неизбежния антипод на живота.Издателство "Леге Артис"

  • Baharan Eskandari
    2019-05-20 22:02

    لطافت آثار اریک امانوئل اشمیت (نویسنده، نمایشنامه‌نویس و فیلسوف معاصر فرانسوی) نیاز به معرفی ندارد. وی نویسنده‌ی توانایی است که می‌داند چگونه متون فلسفی خود را به بومی نقاشی و یا شاید به دفتر شعری به غایت جذاب تبدیل کند:عرصه‌ی لذت و در عین حال غنی از طرح پیچیده‌ترین مسائلِ بشری به زبانی ساده. و کتاب «یک روز قشنگ بارانی»، یکی از آنهاست؛ ساده و در عین حال زیبا و اثرگذار توضیحی که درباره کتاب پشت جلد نوشته شده استپنج داستان کوتاهی که در این کتاب گرد آمده است،هریک حکایت زنی را باز گو می کندزنانی با خصوصیات و خلق و خویی متفاوت ،اما همگی در جستجوی حقیقت خود و معنای زندگیاریک امانوئل اشمیت در این داستانها با سبکی ساده و بی پیرایه اما پر کشش ،ترانه سرای امید و شور زندگی می شود تا بار دیگر با خواننده اش به تماشای معمای پر رمز و راز هستی بنشیند

  • Teresa
    2019-04-28 21:21

    The lack of subtlety in these stories is just not to my taste. The penultimate story seems very self-serving, as if the author is both answering his own literary critics and perhaps also trying to feed the romantic fantasies of his female readership, which come to think of it might be what most of these stories try to do. There were several stories I didn't intend to finish, but I went back and did so, because this was the last unread book I had in my backpack while on sleepless flights -- the end of a trans-Pacific one and then a flight continuing on from L.A. to N.O. that was starting to feel almost as long as the first one. Needless to say, this book didn't tax my tired brain.

  • Yasaman A
    2019-05-14 22:03

    کتاب "یک روز قشنگ بارانی" پنج داستان کوتاه درباره ی 5 زن مختلفه. زن هایی که یا درون ذهنشون تو دنیای متفاوتی هستن و یا واقعا دنیای اطرافشون ناگهان تغییر می کنه.اگر خواننده ی حرفه ای اشمیت باشید، می دونید که این نویسنده به زندگی امیدواره و حتما جایی از داستان، حقه ی هوشمندانه ای زده تا هرکسی رو که تو داستانشه و هرکسی رو که داستانشو می خونه، به زیبایی های زندگی امیدوار کنه. اگر خواننده ی حرفه ای اشمیت نیستید، تبریک می گم. به شما این فرصت داده شده تا از تزریق این همه امید، شادی و زیبایی به زندگیتون در خلال داستان های اشمیت دوست داشتنی، لذت ببرید

  • Lucie Tobin
    2019-04-24 18:22

    4.5/5 J'ai adoré ces petites histoires qui explorent la psychologie féminine. L'auteur a une très belle écriture et a su me surprendre parfois. Je pense que j'irai relire quelques-unes de ces nouvelles, juste pour retrouver les ambiances qui m'ont marquée. Je recommande ce recueil à ceux qui cherche de la légèreté, du contemporain et de l'émotion.Ma chronique :

  • Leila
    2019-05-20 23:23

    چندتا داستان کوتاه در مورد زن.5 داستان مختلف در مورد شخصیت ها و زندگی و عشق و سختی که شخصیت اصلی همشون زن بود.فقط از داستان اول که اسم همین کتاب هست خوشم اومد

  • Alina
    2019-05-10 22:05

    3.5*A collection of 8 stories, some of them pretty good, some not so much.

  • Carla Dominguez
    2019-05-21 18:25

    This was so lovely ❤

  • Sheyda Mirlou
    2019-05-16 00:15

    از اونجایی که کتاب "نوای اسرارآمیز" انتظارمو از نویسنده‌ی این کتاب خیلی بالا برده، باید بگم انتظار بالام برآورد نشد اما کتاب لذت بخشی بود که شامل پنج داستان کوتاه در رابطه با زن‌ها در زندگی‌های مختلف میشد.

  • hossein sharifi
    2019-04-24 19:29

    از هشت داستان این کتاب فقط پنج داستان آن ترجمه شده است«خطر لو رفتن داستان در رویوو»تکنیک اصلی به کار گرفته شده برای نوشتن Irony است. چیزی که شما و یا حتی شخصیت های داستان انتظار دارن به صورت طعنه آمیزی در طول داستان تغییر میکند و به زیبایی و بار معنایی آن می افزاید.تمامی داستان های کتاب شخصیت های اصلی محدودی دارد که به خوبی شخصیت پردازی شدنهر داستان به سختی حدود بیست صفحه ست.بخش اصلی تمامی داستان ها موضوعاتی در زمینه با رفتارها و ویژگی های شخصیتی انسان بیان میکند. موضوعاتی از قبیل شادی، عشق، بخشش و مهربانیداستان اول: یک روز قشنگ بارانیداستان زنی بیوه است. زنی که نگرش او از زندگی منفی است و تنها نیمه خالی لیوان را نگاه میکند. که طی داستان و آشنایی با مردی، در مسیر کشف و تغییر دیدگاه خود به زیبایی هایی زندگی قدم بر میدارد.جمله ای که در صفحه اول از زبان مرد در داستان بیان شده : «یک روز قشنگ بارانی» در طول داستان به صورت طعنه آمیزی تکرار شده. زن که خود را شیفته مرد میداند و در ابتدا تنها تقلید از شیوه نگرش مرد میکند و سعی دارد جهان را از دید او نگاه کند. هنگامی که مرد می میرد، حقیقت زیبایی را درک میکند و به دیدی میرسد که جمله مرد را برای کسی که نگرش منفی نسبت به زندگی دارد تکرار میکند: «یک روز قشنگ بارانی»و این چرخه در ذهن خواننده تکرار میشود.داستان دوم: غریبهداستان زنی که هر روز حس می کند پیرزنی را در خانه دیده، به پلیس زنگ میزند. چیزی پیدا نمیشود. تمام اشیا در خانه جابجا میشود و شما فکر میکنید شاید نیرویی ماورای طبیعه ای در کار است و یا زن دیوانه شده. اما در پایان داستان متوجه می شوید که زنی که فکر میکردید جوان است در واقع تصویری بوده که شخصی آلزایمری در آینه می دیده. مادری پیر که حتی فرزند خود را شوهرش تصور میکند و فکر میکند او خیانت کرده و زن دیگری گرفته است.. داستان سوم: اٌدت معمولیداستان چهارم: تقلبیاین داستان به زیبایی بقیه داستان ها نبود. آخر داستان به گونه ای تمام شد که انگار نویسنده از نوشتن خسته شده و تنها خواسته که آنرا پایان دهد.داستان پنجم: زیبا ترین کتاب داستانشاید فوق العاده ترین داستان این کتاب همین داستان باشد. و تنها برای همین داستان میتوان پنج ستاره داد.داستانی از زنانی زندانی است که از فرزندان خود دور بوده اند و حالا که مدادی کوچک پیدا کرده اند و از کاغذ سیگار ها به عنوان دفترچه استفاده میکنند می خواهند نامه ای برای فرزندانشان بنویسند.سوالی که در ذهن هر خواننده ای ایجاد میشود این است که: اگر مداد کوچکی داشته باشم و بخواهم تمام حرف هایم را در تنها سه صفحه کوچک برای عزیزانم بنویسم، از کجا بنویسم؟همه مدت ها به این سوال فکر میکنند و شبها در پی این اندیشه بی خوابی می کشند. در نهایت شخصی که هیچ انتظاری از او برای نوشتن نبود ، از آنجایی که همه اورا احمق و احساساتی می دانستند، به عنوان اولین نفر شروع به نوشتن میکند. و دیگران هم بعد از خواندن نوشته ی او شگفت زده شده و از او تقلید میکنند.در پایان داستان به طرز شگفت انگیزی متوجه می شوید که زیباترین کتاب داستان در هر صفحه اش تنها یک دستور آشپزی برای دخترانشان دارد.و آنقدر سوال برای شما ایجاد میکند که به راحتی نمی توان فراموشش کردچرا زیبا ترین کتاب دنیا برای دختران یک کتاب آشپزی شد....؟؟؟؟؟داستان اول، دوم و پنجم رو بیشتر دوست داشتم.

  • Nazanin Alipour
    2019-04-29 22:22

    "داستان آدمهایی است که به دنبال خوشبختی هستند و پیدایش نمیکنند. اگر در این راه شکست میخورند، برای اینه که از خوشبختی مفهومی در ذهن دارند که از دیگران برگفته اند و با واقعیت آنها همخوانی ندارد. مثل پول، قدرت، ازدواج موفق، ... . مفاهیم قراردادی. این آدمها علی رغم موفقیتشون، خوشبخت نیستند چون خوشبختی دیگران رو زندگی میکنند، خوشبتی از نظر سایرین."با بهترین کتاب دنیا و غریبه زیاد ارتباط برقرار نکردم.یک روز قشنگ بارانی، ادت معمولی و بعد تقلبی خوب بودن.

  • ضهرا درعلی
    2019-05-17 01:07

    یکی از بارزترین خصوصیات اشمیت اینه که پایان داستان جدا غیرقابل پیش بینیه،از اون دسته نویسنده هایی که هرچقدراز کتاباش رو هم که بخونی بازم تقریبا نمیتونی پایان داستان بعدی رو پیش بینی کنی.دوس دارم این نویسنده رو ها،ولی بعضی وقتا پایاناش اذیتم میکنه،در حدی که میگم دیگه از این نویسنده نمیخونم:| البته که بعدش باز هم میخونم:-"+تو این مجموعه غریبه رو خیلی پسندیدم،پایانش جدا جالب بود:))

  • Gabriela
    2019-04-29 00:25

    8 stories about happiness and how one should not look too far away to find it, happiness is in front of your eyes and these imaginative stories portray it too well. I enjoyed the simple style, the forward way of characters, the somewhat unbelievable happenings, yet down-to earth. A mixture of feelings cannot tell how this book made me feel.