Read Rage by Zygmunt Miloszewski Antonia Lloyd-Jones Online


Bestselling Polish crime by award-winning author Zygmunt Miloszewski.All eyes are on famous prosecutor Teodor Szacki when he investigates a skeleton discovered at a construction site in the idyllic Polish city of Olsztyn. Old bones come as no shock to anyone in this part of Poland, but it turns out these remains are fresh, the flesh chemically removed.Szacki questions theBestselling Polish crime by award-winning author Zygmunt Miloszewski.All eyes are on famous prosecutor Teodor Szacki when he investigates a skeleton discovered at a construction site in the idyllic Polish city of Olsztyn. Old bones come as no shock to anyone in this part of Poland, but it turns out these remains are fresh, the flesh chemically removed.Szacki questions the dead man’s wife, only to be left with a suspicion she’s hiding something. Then another victim surfaces—a violent husband, alive but maimed—giving rise to a theory: someone’s targeting domestic abusers. And as new clues bring the murderer closer to those Szacki holds dear, he begins to understand the terrible rage that drives people to murder.From acclaimed Polish crime writer Zygmunt Miloszewski comes a gritty, atmospheric page-turner that poses the question, what drives a sane man to kill?...

Title : Rage
Author :
Rating :
ISBN : 9781503935860
Format Type : Paperback
Number of Pages : 425 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Rage Reviews

  • Paromjit
    2019-07-18 11:40

    This is a translated Polish crime thriller set in the traffic riddled, foggy and freezing rain drenched city of Olsztyn. This is the last in a trilogy based on the Prosecutor Teodor Szacki, a Warsaw man still coming to terms with living in Olsztyn. It is the first that I have read and it worked reasonably well as a standalone. It gives us an insight of the Polish judicial system and how it works. Teodor is a resentful, cynical, cold, emotionally detached, and flawed character. He is human and understands that he makes mistakes even if others do not want to hear this from him. He is co-habiting with Zenia, his partner and his daughter from his first marriage, Hela. He does not find it easy to manage or negotiate his relationships with either Zenia or Hela. Teodor works with his junior assistant, Edmund Falk, who is able and asked to work with Teodor. They are nicknamed The King of Stuffed Shirts and The Prince of Starched Collars. Teodor has never understood how those who have killed have described themselves as consumed with rage. He is set to become intimately acquainted with this rage himself in the warped and twisted case that he takes on.A skeleton is discovered on a construction site. It is assumed that this is a long dead individual only for the autopsy to reveal that the victim was alive a week ago and gruesomely murdered by being drowned in lye, the constituent of drain cleaner. The manner of his death suggests a killer consumed by rage. In a further twist, it is discovered that the skeleton is not entirely his, but of multiple people. There are indications that someone or a group of people are hell bent on issuing their own brand of justice with regard to domestic violence. Teodor finds himself helplessly caught in a web as Hela is abducted. Teodor finds himself in a frantic race against time as he tries to desperately find Hela. Will he be in time?A principled man who believes in the judicial system, Teodor finds himself in a place he did not expect to be. I thought this was a compelling and gripping mystery. I would have given it 5 stars but for the unconvincing ending which did not feel right. I imagine the author was in a hurry to put this series to bed. It is still a good read though and I recommend it. Thanks to Amazon Crossing for an ARC.

  • Lyn
    2019-06-27 09:52

    Set in the Polish region of Warmia, in the scenic but cold and dreary city of Olsztyn, author Zygmunt Miloszewski describes a bizarre series of events leading to a confrontational showdown.Prosecutor Teodor Szacki takes the leading detective role in what must be a procedurally divergent criminal system. This type of story most other places would have a police detective in the starring role, but here Miloszewski uses the crisp and stolid prosecutor as his hero. Cold and professionally aloof, Szacki is a man acting a part but is within a seething cauldron of rage. Miloszewski does a good job of casting his hero in circumstances where the tensions of his professional and family life combine to keep him of the edge in this taut thriller.This reminded me cryptically of Greg Iles writing, with cool modern pop and news references setting boundaries around the action. Szacki and team go to investigate an uncovered skeleton, which is apparently of little news value in this region of historic German oppression. This begins to spiral into the weird when it is revealed that the skeleton is not decades old but was rather walking around the week before and he was the victim of a caustic and theatrical murder plot.Miloszewski’s writing is bold and approachable, and his characterization is first rate. International murder mystery fans will want to read this as a change of pace.*** A free copy of this book was provided in exchange for an honest review

  • Steve
    2019-07-18 13:49

    Worth a look ... but what is it with publishers and foreign serial authors? Or, was there a reason why Americans needed to meet the protagonist in the concluding installment of a trilogy??? But I digress.As Kindle First options go - and it seemed to me that this month offered slim pickings, but to each his/her own - this was a gem. Quirky note: I found it perfect for airplane reading, unless of course, you're claustrophobic, in which case you're probably not reading on the plane anyway. Nice momentum and, particularly with a Kindle, it's easy to go back and search for earlier appearances of predator and prey if you forget a name (that you can't pronounce, so it's harder to remember) or simply get confused as the number of players increases.Polish author Miloszewski has a good thing going - he's apparently quite popular in Poland - indeed, I read that he currently is the country's best selling author, and his translator, Antonia Lloyd-Jones, is more-than-sufficiently gifted, so the package holds together well. This is a fun crime and investigation mind-bender, set against a (very) foreign (not just non-domestic, but different, unusual, but not necessarily exotic) landscape, driven by a fundamentally non-American criminal justice/code/legal regime (which, frankly, for crime and legal readers, may be the most entertaining aspect), with generous dollops of deeply disturbing human behavioral pathologies, psychological drama, intrigue, as well as the obligatory coroner. Whether or not I liked the ending - OK, OK, I had my heart set on something completely different - Miloszewski kept me engaged until the final page.But ... back to where I started. Why couldn't we have started with 1 of 3, rather than 3 of 3? OK, OK, nobody made me read the book, but still....I'm inclined to recommend this to folks that enjoyed Nesbo's Harry Hole series, but I'll concede that the analogy is an imperfect one. Maybe Tana French too, but she's already in English, and, frankly, I think she's more lyrical (but that's just me). But still, that's a starting point. Heck, I could see John Grisham fans enjoying this, as the Polish roles of investigator, lawyer, prosecutor don't align nicely to American expectations/norms. And, arguably, there's more than a healthy dose of Stieg Larsson in this, minus, for the most part, the cyber/hacking angle. Like most of those offerings, this stuff isn't pretty, is rather brutal and graphic, and clearly is ill suited for before bedtime reading to kids.... Forewarned is forearmed.To be clear, I'm not necessarily suggesting that this book is an obvious 4-star piece of literature. But give Miloszewski and Lloyd-Jones their due for something that's not only different from the conventional formula - painting with palette colored by an unfamiliar venue, player(s), and legal rubric - that also provids some good solid entertainment.

  • Pablos
    2019-07-05 15:56

    Trzecia i ostatnia część cyklu o prokuratorze Szackim to niestety najsłabsza historia ze wszystkich zaprezentowanych. Choć temat, jaki tym razem autor wziął na warsztat jest zdecydowanie bardziej emocjonujący od poprzednich, dotyczy nas wszystkich, i szczególnie w tym kraju warto o nim mówić, to niestety Zygmuntowi Miłoszewskiemu udało się ten temat zmarnować, a po ukończeniu lektury nie zostaje w czytelniku zupełnie nic, żadna emocja, żadna refleksja dotycząca przemocy w rodzinie. Całą winę za zaistniały stan rzeczy ponosi konstrukcja historii, która lekceważy osiągnięcia "Uwikłania" i "Ziarna prawdy". Dla mnie osiągnięciem największym tych pozycji była swego rodzaju polskość, czyli pokazanie tego kraju takim, jakim jest, ale naprawdę obiektywnie, bez gniewnych docinków, bez wymądrzania się; autor nie sugerował między wierszami, że jest mądrzejszy i wie co powinniśmy zrobić by nasz kraj przestał być miejscem często bardzo podłym. Ale "Gniew" odrzuca ten dorobek, oddając nam historię bardzo "amerykańską". Początkowo nic nie zapowiada katastrofy, a lektura jest oczywiście bardzo dobra. Jednak to, co zobaczyłem na końcu... to nie jest tak, że końcówka mi się nie podobała, że po prostu była jak dla mnie słaba. I nie mam nawet na myśli ostatniej sceny, zresztą równie mało satysfakcjonującej, ale w ogóle to, co dzieje się po dwóch trzecich lektury. To nie jest polskość, to nie jest realizm, to nie jest ten świat, jaki oglądaliśmy w dwóch poprzednich tomach. Mamy tu za to pomieszanie z poplątaniem, zagubienie czytelnika, momenty, gdzie rozwiązania pojawiają się znikąd, nagle, jak królik w ręku iluzjonisty. Ogólne wrażenie jest takie, jakby powieść powstawała szybko, za szybko, byle tylko zamknąć temat Szackiego, byle mieć z głowy postać, co do której autor nie ukrywał, że go nuży i że pragnie z nią skończyć. Równie smutna okazuje się w odbiorze całość lektury. Tu chodzi o przemoc, tę domową, chce się wręcz powiedzieć: "rodzinną". Tę, której wedle wielu "autorytetów moralnych" u nas nie ma, a skoro nie ma, to wszelkie konwencje wydają się być zbędne... Byłem przekonany, że po lekturze każdy czytelnik się czegoś dowie, coś dostrzeże, być może zrozumie; że zostaniemy uświadomieni o koszmarze, jakim jest to przerażająco częste zjawisko. Ale nie, jest wprost przeciwnie, temat zostaje jedynie zasygnalizowany, a potem zmarnowany słabą konstrukcją wydarzeń, i zupełnie przykryty kiepskimi, trudnymi do zrozumienia scenami. Sceny te kompletnie obdzierają "Gniew" z tematyki, robiąc z lektury amerykański thriller, taki tworzony gdzieś na kolanie, w którym zamierzeniem być może był gigantyczny fajerwerk odpalany na końcu, z którego jednak nic nie wyszło, poza zupełnym niewypałem. Jak widać z tego tekstu jestem mocno rozczarowany "Gniewem". Na początku powieść miewa swoje momenty, ale potem jest już tylko gorzej... Strasznie mi z tym źle, lubię tego pisarza, który wydaje się być dobrym, niegłupim człowiekiem, odważnie broniącym swoich przekonań (polecam "Drugie śniadanie mistrzów", stosunkowo często w programie gości). Ale sorry, jak mawiał mój Tata: żadnych kumpli. Ta książka jest słaba, i to słaba podwójnie, niszczy bowiem nie tylko Szackiego, ale i ważny temat, o którym przydałoby się głośno mówić. Szkoda, wielka szkoda, bo Polsce przydałby się "celebryta" głośno poruszający temat, który dla tak wielu nie istnieje, przydałoby się pokazać środkowy palec maniakom bredzącym coś o tradycji, roli kobiety i dziecka w rodzinie, cóż, nie tym razem. Pozostaje mieć nadzieję, że ktoś inny da radę.

  • Rosava Doshchyk
    2019-07-12 09:41

    Кінцівка змусила мене бігати по кімнаті і в розпачі тупати ногами. "Як, це все? Хочу далі!" Та що ж, автору видніше. У будь-якому разі вийшло дуже класно!Зізнаюся, що до того читала тільки другу частину, тому думала, що третя буде десь на тому ж рівні. Але "Гнів" перевершив усі мої сподівання. Настільки захопливого детективу я вже давно не читала. Тим паче роман чудово пішов під осінню меланхолію. "...нудьга, нудьга, суцільна нудьга" — думає Теодор Шацький, нидіючи в провінційному Ольштині з непевною погодою. І люди оточують його такі ж похмурі. Чи є в цьому житті справедливість?Сюжет переповідати не буду, зосереджуся на дрібничках. Сарказм і костюми, костюми і сарказм — пан прокурор у двох словах. Хочу побачити ту блакитну сорочку у фільмі.Роман зачіпає дві цікаві теми: домашнє насильство та вбивство. Яскравим елементом для висвітлення першого слугують стосунки Шацького з власною донькою. Здається, ніби він ходить на межі від того, щоб зірватися, однак чоловік здатен тримати себе в руках, щоб до такого не опуститися. Навіть попри те, що "його батько і дід були сексистами" ) Момент з убивством ставить крапку в його житті прокурора і цій трилогії. А шкода. Так не хочеться прощатися з головним героєм ;(Окрема подяка видавництву "Урбіно" та Божені Антоняк за чудове видання і переклад. Гарну роботу робите!

  • Sameera77
    2019-06-25 08:53

    The last book in the trilogy takes place in Olsztyn, five years after the events in Sandomierz. Szacki is again bored with small-town unchallenging cases, frustrated with abnormally slow road traffic and tired of family quarrels between his daughter and his current girlfriend. He is also burdened with supervising an assisstant prosecutor who seems to slavisly follow all regulations. But then a pile of bones reveals a mystery and Szacki's months of ennui are definitely over. The novel deals with the difficult issue of domestic violence, spousal and child abuse, both emotional and physical. The subject was already touched upon in Entanglement, when Szacki was deliberating on the fate of the woman who killed her husband, after suffering years of physical cruelty. Then family violence was shown as an everyday occurrence and part and parcel of the professional life of the prosecutor, though also a moment when Szacki shows a humane face and expresses mercy to the abused woman. It played then an episodic role in the plot, this time it's the main focus of the book; together with self-administered justice, taking revenge against abusers and those who condone it by ignoring the suffering of the abused or by not wanting to get involved in other people's troubles. It's quite understandable why Zygmunt Miloszewski thinks that the trilogy is enough and wants to pursue new ideas and develop new characters and write other books apart from the Theodor Szacki series. What it's not why he wrote such an absurd ending to this dramatic and gritty procedural. The ending that is enigmatic, dubious and unconvincing, leaving many questions unanswered.

  • Anna Kolasa
    2019-06-27 09:58

    Najlepsza z całej trylogii. Mroczna, wciągająca, jak zwykle swietnie przygotowana merytorycznie. Będę tęskniła za Szackim.

  • Mikolaj
    2019-07-12 15:39

    Trochę mroczne. Końcówka raczej nie wprost: może celowo niejasna, może zbyt pospiesznie domknięta. Ale całość czyta się wartko, a opisy miasta są fajnym kontrapunktem głównego wątku.

  • FrumpBurger
    2019-06-17 10:44

    3.5 starsThis novel tells the tale of Teodor Szacki, an angry, tired, embittered polish prosecutor. Disenchanted by the provincial town in which he lives, frustrated by the women in his life, and run down by his job, suddenly he finds his world turned upside down when a skeleton is found in an old bunker. Initially assuming the skeleton to be a WWII remnant, everything changes when it's discovered that the remains are actually new. What follows is a journey into the dark world of domestic violence and violence against women, one with many twists and turns, and one with a resolution that is at once shocking and also somewhat underwhelming. It's even partially unbelievable, or perhaps too convenient, although the pieces all fit together rather seamlessly. Author Miloszewski, while perhaps not explaining the motivation of his characters as thoroughly as he could have, has created a world in which the characters, while occasionally not as fleshed out as they might have been, are all operating from their own unique set of motivations--and these motivations remain largely consistent throughout the course of the novel.There were some questions that remained unresolved Rage that I would have preferred to see brought to completion. That's part of the reason for the less-than-stellar rating. The main reason, however, as I mentioned in a status update, is that the translation didn't thrill me. It seemed stiff in some parts, artless in others. It never devolved into bad prose, but definitely didn't live up to the expectations I had upon learning that the author is so well-respected. That said, I don't speak Polish and, as such, I have no point of comparison; this translation is all I will ever know of Rage. If I am placing the blame on the translator for authorly shortcomings, I apologize. The constant references to Hollywood movies, however, which were heavy-handed and unnecessary, cannot be blamed on the translator.Overall, I'm glad I read this novel. It kept my attention and I plowed through it. But thank you, NetGalley, for allowing me to read it, as I cannot imagine paying cover price for this novel. It just isn't quite strong enough.

  • Dominika Adamska
    2019-06-29 16:00

    Rewelacja!!! Począwszy od barwnego, soczystego języka ( mam wrażenie, że to chyba najzabawniejszy tom, przy tym jednocześnie i najmroczniejszy i najdojrzalszy), skończywszy na misternie skonstruowanej intrydze. Najlepsze w kryminałach o Szackim jest to, że intryga kryminalna jest dla autora jedynie pretekstem do ukazania polskiej rzeczywistości w pełnym świetle, w tym uwypuklenia tematów gorących społecznie. Tym razem Miłoszewski porusza kwestie przemocy domowej i znieczulicy społecznej z tym związanej,co należy zapewne traktować jako jego wkład w dyskusję publiczną na ten temat. Jednak najciekawsza dla mnie w tym tomie jest warstwa psychologiczna, nienachalnie obecna obok intrygi. Czy każdy z nas może być zabójcą? Czy każdym z nas może targać gniew? Kiedy gniew służący jako moc twórcza przeistacza się w siłę niszczącą? Poza tym, oczywiście jak zwykle smaczki - policjant nosi szlachetnie brzmiące nazwisko Bierut, lekarz patolog zaś Frankenstein. W tle lokalny patriotyzm i nie tylko lokalny brak wizji zagospodarowania przestrzennego. Plus nowi ciekawi bohaterowieWierzyć się nie chce, że to ostatnie spotkanie z Szackim. Trzeba jednak przyznać, że bardzo satysfakcjonujące.

  • Lolanta
    2019-06-22 09:57

  • Kasia
    2019-06-27 16:02

    Przeczytalam trzy czesciowy cykl o prokuraturze Szackim w ciagu dwoch tygodni. Wszytskie ksiazki byly dobre, ale nie da sie ukryc, ze "Gniew" jest najlepszy. Mam wrazenie, ze nie tylko glowny bohater sie postarzal, ale przede wszytskim Miloszewski dorosl jako pisarz. Na poczatku jego postac, to typowy bohater kryminalow. Inteligentny, troche cyniczn facet, z mocnym kregoslupem moralnym i czarnym poczuciem humoru. Czytalam kilka kobiecych opini, ze Szacki jest mizoginem. Dla mnie to byla raczej kryminalna konwencja. "Uwiklanie" bylo kryminalna zagadka, z lustracja w tle, za to "Ziarno prawdy" dotylo trudnych relacji polsko-zydowkich. "Gniew" jest dla mnie czyms wiecej. Czytajac musimy sie zmierzyc z tematem narodzin zbrodni (kto i w jakiej sytuacji jest zdolny do przestepstawa, czy jest to genetyczne, czy dziala jak wirus), a takze wladzy (skoro tak czesto narzekamy na wymiar sprawiedliwosci i nieskutecznosc organow panstwowych, to czy istnieje alternatywa). Nie bedzie juz wiecej ksiazek o Szackim, z jednej strony szkoda, bo dopiero co zaczelo robic sie ciekawie, ale z drugiej strony podziwiam autorow, ktorzy w odpowiednim momencie potrafia przerwac cykl.

  • Aga
    2019-07-01 10:36

    Najsłabsza moim zdaniem część cyklu. Rozwiązanie było podane na tacy i całą książkę miałam ochotę krzyczeć, kto stoi za zbrodniami. Szkoda, bo był potencjał. Nie wciągnęło mnie jak przy pierwszych dwóch częściach. Zabrakło zakończenia jak w porządnym kryminale, szczególnie, że poprzednie takie miały. Trochę jak na kolanie pisane. Aha, wiedziałam, po prostu wiedziałam, że w końcu to się stanie z tą osobą spokrewnioną z Szackim. Od pierwszej części było do przewidzenia. Buuuuuu.

  • Ta
    2019-07-07 13:00

    Jest straszniej niż w "Ziarnie prawdy". I miejscami tętno skacze do 120. A gdy jedziesz metrem i patrzysz na ludzi siedzących naprzeciwko, to zastanawiasz się, ilu mężczyzn to damscy bokserzy a ile kobiet to ofiary "szorstkiej miłości".

  • Agnieszka T.
    2019-07-16 08:04

    Po lekturze tego tomu, to nawet jestem w stanie poprzeć autora w decyzji, że to już koniec cyklu o Szackim. Pojechał po bandzie :>

  • Agnieszka Higney
    2019-07-10 13:58

    Very good Polish noir.Open ending for more,possibly?I haven't read any of Miloszewski's previous thrillers,but I have seen two film adaptations. This crime novel is well written,gruesome and gripping-inventive murder and interesting plot!Would recommend to any fan of crime novels!

  • Anna
    2019-07-05 11:47

    Ostatni tom cyklu o Szackim zostawiłam sobie na przedwielkanocny, tygodniowy urlop i po przeczytaniu z końcem lutego poprzedniej książki, już nie mogłam doczekać się lektury. Nie wiedziałam, co mnie czeka i bardzo byłam zaskoczona, że akcja przeniosła się do Olsztyna. Olsztyna burego, zasnutego mgłą, odstraszającego niekończącą się marznącą mżawką i ciągle zakorkowanego. Szacki mieszka w bliskim sąsiedztwie prokuratury ze swoją nową partnerką oraz córką. Helena wylądowała u ojca, gdy matka wyjechała z nowym partnerem na kontrakt do Azji. A życie Teodora z dwoma kobietami układa się dość burzliwie.Ciąg dalszy: http://przeczytalamksiazke.blogspot.p...

  • Inna
    2019-07-14 14:38

    Добре написаний і опрацьований твір детективного жанру - це завжди насолода для мене як для читача: сюжет, пристосований до сьогоденних реалій, інтрига, купа версій,що проносяться в твоїй голові,коли ти намагаєшся виграти - визначити винуватця до кінця книжки самостійно, а також антураж, описи, який формує уявлення про атмосферу та характери героїв та світу, в якому вони живуть.Вперше читала детектив польського автора, що нині є надзвичайно популярним на Батьківщині. Особистіть автора викликала неабиякий інтерес, адже його описи Польщі, її архітектури, менталітету та професійоналізму поляків більшість людей не назве патріотичними. Сам він сказав, що не бачить сенсу писати про те, що не породжує протиріч у суспільстві. У таких випадках я згадую слова Володимира Познера,що патріот - це не та людина,яка усюди кричить, що в його країні все чудово, а та, якій болить, коли в ній щось не так."...Тут діє специфічний механізм дегуманізації. Німці, мордуючи євреїв, не вчиняли вбивств, бо євреї були не людьми, а євреями. Їх цього навчили й звільнили від відповідальності..."Історія нагадала мені серіал Criminal Minds, де група профайлерів при ФБР розкривають тяжкі серійні злочини, намагаючись зануритись у мізки "суб'єкта", к вони його називають. Хоча головний герой книжки - це прокурор, та характер злочину і цікаві діалоги з психіатрами у книзі наштовхнули мене на такі асоціації. Тим не менш, детектив від того не став менш динамічним та захоплюючим при вдаваному помірному темпі розповіді. Бо це одна з книжок, де надзвичайно вабить дізнатися - що ж там далі? Якби була можливість, я б поставила 4.5/5, бо єдине,що залишилося для мене трохи незрозумілий, це фінал. Тож треба буде ще раз його перечитати)P.S. Занадто вразливим людям краще не читати)

  • Marta Dulce Și Gavina
    2019-06-22 09:43

    3,5. Bardzo wciągające czytadło, napisane sprawnie, z poczuciem humoru, sugestywnością opisów i społecznym zacięciem, jak zwykle u Miłoszewskiego. Jednak eskalacja dziwności zbrodni, choć atrakcyjna, trochę mnie znużyła - ostatnio wokół za dużo błyskotliwych Hannibali, w telewizji i popularnych powieściach. Najlepsze wrażenie zrobiła na mnie w gruncie rzeczy "zwyczajna" zbrodnia z I tomu trylogii o Szackim i te wszystkie poboczne sprawy, którymi prokurator i policjanci muszą się zajmować jednocześnie z prowadzeniem najbardziej atrakcyjnego śledztwa. Rzeczywistość (podrasowana, owszem, ale licentia poetica wszak) wymiaru sprawiedliwości była dla mnie bardziej atrakcyjna niż coraz bardziej wymyślne intrygi i motywacje postaci. Tom sandomierski jeszcze nieźle się wpisuje w "prawdopodobną zwyczajność" zbrodni - ten ostatni, niezależnie od tego, że czytało mi się go świetnie, trochę mnie rozczarował (choć doceniam otwarte zakończenie :) .

  • Bosorka
    2019-07-10 12:01

    Knížka Hněv mi opět potvrdila vypravěčské kvality Zygmunta Miłoszewskiho. Píše nesmírně čtivě, příběh ubíhá před očima téměř plasticky a mám pocit, že i filmový kabát by mu hodně slušel. Je to napínavé, baví a má to šmrnc, hlavní postavy jsou přitom lidé z masa a kostí, vcelku uvěřitelní a přitom zajímaví. Tentokrát se autorovi tématem stalo domácí násilí a sexismus, více řeší palčivé problémy současnosti, neohlíží se tolik do minulosti jako v předešlých dílech série. Líbí se mi, že si ve svých knížkách nebere servítky a do své vlastní země si umí pěkně rýpnout. Myslím, že i pro nás je zajímavé koukat, jak se po převratu se západem a s novými řády vyrovnávají naši sousedi.Prokurátor Szacki se třetím dílem loučí a asi je i dobře, že to s ním Miłoszewski nechce táhnout do nekonečna, ale přiznávám, že mi bude ta jeho suchá odměřenost trochu chybět. Ale ještě víc mi budou chybět Miłoszewskiho detektivky, protože údajně chce začít psát jiný styl. Škoda, jde mu to moc dobře. A ten konec!

  • Tomasz
    2019-07-15 10:45

    Sad to sad goodbye to such a great protagonist like Teodor Szacki. The last part of the trilogy will be the last one really. No more trilogies in five parts. "Wrath" turns even more murky and hits the main hero directly. The underlying theme of domestic violence is presented very convincingly. You can almost feel what it's like being there. And things happen to Szacki himself. You can feel the wrath overcomng him. The mastery of the author can be seen in those little moments, comments like the comparison between Szacki's new boss and his mother. This adds another dimension to this book. Despite the main theme, the author's black humor is as great as ever. And I don't mind a degree of predictablity in this book.

  • Calzean
    2019-07-03 14:49

    A dark, gruesome, sometime witty crime novel. There just was a few things in the story that did not quite gel for me. But the good bits were very good.Prosecutor Teodor Szacki has the good looks and intuition to be the top professional he is. He also has a lot of anger issues. The book is all about about anger issues, men who conduct domestic violence - be it verbal, physical or sexual - and of a vigilante taking revenge. There is also a very unusual ending to the series. Szacki will never work for the Olsztyn tourist office as he paints a rather bleak picture of this city with 11 lakes.

  • Monika
    2019-06-20 09:53

    Świetnie napisana książka, ze zgryźliwym humorem (miejscami może już go było nawet zbyt wiele), ze zmianami akcji. I dla mnie wcale nie było ważne "kto zabił" ani "kto zostanie zabity" a raczej psychologiczne podłoże.

  • LadyBird
    2019-06-22 11:55

    Wiem tylko jedno - przeczytam każdą kolejną książkę, która wyjdzie spod pióra Miłoszewskiego! :) Zachwyt!!!

  • Deborah
    2019-07-08 10:51

    up to the last few chapters I enjoyed the book then all of a sudden it was as if the author was just tired of dealing with the characters- the last chapter was definitely a disappointment

  • Anna
    2019-07-07 12:38

    I regret that this is the last part ;( Topic of Frankenstein was great ;)

  • Inna Zolotar
    2019-06-28 07:52

    Колись давним-давно, на початку 90-х, коли на домашніх відіках крутили і дивились усяку муть, я безліч разів дивилась фільм "Робін Гуд: Принц злодіїв" з Кевіном Костнером і Аланом Рікманом. Якість плівки була така собі, переклад російською ("через ніс") - жахливий, а я дивилась-передивлялась. І мені дуже запам`яталась фраза Шеріфа після чергової витівки Робін Гуда: "Я вирєжу єму сєрце ложкай! - Пачєму ложкай? - Патаму што у ложкі тупиє канци, і так бальнєє!" Я тоді легко це уявляла, і думала - во як, це вам не Агата Крісті з її вишуканими, інтелигентними і тихими вбивствами, можна й так - з розмахом, кров`ю і муками! Ця фраза війшла до мого приватного списку "чорного гумору" для "своїх", і я не думала, що багато років потому буде ще один спосіб вбити, який мене вразить до мурашок на тілі і розуміння, що я погано вчила хімію! Це я "Гнів" закінчила читати, і в житті б не подумала, що такі підручні засоби можуть бути настільки болючими і ...доступними. Сподіваюсь, перевіряти цей метод на практиці ніхто не стане :)Я не прихильниця детективів, читаю їх рідко, і попадають вони мені в руки випадково. Ця трилогія - не виняток. Почала я з другої частини ("Зерна правди"), і тільки тому, що там заявлена була єврейська тема, яка мене цікавить. І оппа, зачіпилась! Потім взялась за "Терапію злочину" - а там популярна нині тема тренінгів і розстановок. Добре! Але "Гнів" для мене залишився поза конкуренцією, з "мурахами".Всі три книги об`єднує головна постать - прокурор Теодор Шацький: кмітливий, симпатичний, але невиправний сексист, що дратує в усіх трьох частинах. Та ладно, загадки розгадує - і на тому спасибі :)Мені сподобалось, і я рекомендую ці книги не стільки любителям цього жанру (бо вони й так є першими читачами), скільки тим, кому окрім детективної сюжетної лінії потрібна ще якась важлива тема, щоб зачіпило: психологія, історія, соціалка, тощо. Пробуйте і отримуйте задоволення! :)

  • Bradley
    2019-06-27 15:36

    I was looking for an interesting mystery to read and came across this little gem titled Rage. The description regarding an odd set of remains discovered in a forgotten part of a Polish city, seemed like just the ticket. I started reading and discovered that while it was a more difficult read, it was very intriguing.The very first thing I need to write about is the title. I feel this was either a mistranslation from the original Polish or a deliberate change to make it more enticing than the word I would use. In the book several characters describe the main character, prosecutor Teodor Szacki, with a single word — ‘Rage’. At the same time they would mention how old fashioned the word sounded, which had me utterly confused. ‘Rage’ is not at all old fashioned in English, at least not to my knowledge. Towards the end of the book a character once again describe Szacki with the word ‘Rage’ and then mentioned how biblical it sounded. That’s when it clicked in my head, the word I would use is ‘Wrath’. It has the biblical feel and is definitely old fashioned (except for Star Trek fans). So if you choose to give this book a read, my advice is to replace ‘Rage’ (with the capital ‘R’) to ‘Wrath’ and it makes more sense.The beginning of the novel was rather hard reading for me. I felt that many scenes were rather long and burdensome. It carried on this way until I hit the halfway point when a new clue was introduced that made the mystery case more mysterious. Then a specific event happens that provides extra motivation for the main character to solve the mystery. It became quite gripping after these events and I raced through to see the conclusion of the novel. The conclusion of the mystery was rather fascinating and well written but the ending of the novel was rather disappointing. That may seem contradictory but there is a rather extensive resolution after the mystery is solved that went nowhere and could definitely have been shortened.The major theme of the novel explores the moral debate that vigilantism is the only method to stop domestic violence. The reasoning is that the law is often ineffective, whether because of disbelief that the violence is happening or the sluggish pace to capture offenders. I did not find the arguments for pro-vigilantism convincing but I am further convinced that there does need to be a societal change to prevent domestic abuse.Overall the novel was interesting. The characters were well written and there were some good ideas discussed, ideas that need discussion. I definitely do not regret reading ‘Rage’ and recommend it for those looking for an intriguing mystery story.Verdict: Recommended

  • Tory
    2019-07-08 14:00

    I tore through this all day; I ended up reading it in bed after bedtime, fighting to stay awake because I was so close to the end, and...then the ending was convoluted and confusing and unsatisfying and inconclusive. I'm hoping Wikipedia has a detailed plot summary, because I just didn't GET it. Up until the ending, I was HOOKED, and now I just feel tired and let down and frustrated.(Personal irk: the news reports throughout were utterly useless.)Next day: okay, I've gone back and re-read the last 15% (~4 chapters), plus skipped around filling in some other blanks.Here's the synopsis of WHAT the HECK the ending of the book WAS.(Maybe I'd read it too fast initially, but I needed a simple summarized recap. Hope this helps future readers.)Here There Be Spoilers:Throughout the book, we have maybe a vaguely niggling feeling that something about the assistant prosecutor Falk isn't quite right (and personally, I think "maybe vaguely niggling" is even overstating it), but it's seriously not until the second-to-last chapter that it turns out that actually Falk was the mastermind behind -- apparently -- a whole BAND of people bent on vigilante justice for battered women, who have somehow remained 100% anonymous and unsuspected until this ONE, SINGLE skeleton was found at the beginning of the book. 'Kay, that's irritating. It's not so much a twist as it is a non sequitur. Anyway, high schooler Wiktoria was "supposedly" the ringleader, but Falk had been pulling the strings behind the scenes, so she was just the dummy front. Then, when the Band of Merrie Vigilantes provoked Szacki into killing her, it was a glorified suicide on her part, and also served as a martyrdom for the Band, since it would remove any doubt anyone might have had that she was anything but a good little high schooler (since she'd tragically been murdered) and also erase any traceable connection to the rest of the Merrie Vigilantes. EXCEPT: Szacki KNOWS the whole story, and they have no plans to murder him to keep him from telling! On the contrary: they have blackmail material on him, showing him murdering Wiktoria; they want to use this tape to force him to be the new leader of the Merrie Band. Another EXCEPT: he doesn't CARE that they're blackmailing him, because he was going to turn himself in anyway, so what's it matter that they have the proof he killed Wiktoria? Alright, so, he "agrees" to join them anyway, but sets up a massive sting operation instead, which'll enable the cops to pick up all the members of the Merrie Vigilantes at their, like, club meeting. But...Falk has out-thought him (because he's a criminal mastermind/sociopath), and the sting operation is a total bust. The story ends with Szacki waiting to be arrested, because he's going to admit to the police that yes, he killed Wiktoria. Falk has disappeared somewhere; "The saintly Falk, goddamn champion of justice and criminal genius rolled into one, would deny everything. And Szacki had nothing on him."So...WHAT'S TO STOP SZACKI FROM TELLING EVERYTHING HE KNOWS ANYWAY?!?!?!?!?!Who CARES if he has proof? He's the head prosecutor; he can FIND more proof! He knows the who, what, where, when, why, AND how: so how the fuck is this a satisfying ending?!?!?!

  • Kuba N
    2019-07-09 12:04

    „Gniew” dobrze się zapowiada i całkiem wciąga, ale rozwiązanie i zakończenie zostały niestety fatalnie spartolone i po prostu nie trzymają się kupy. Książka jest napisana miejscami niechlujnie i sprawia wrażenie kończonej na kolanie. Autor nie szczędzi złośliwości polskim inżynierom ruchu, urbanistom, architektom, samorządowcom. Szkoda, że sam nie postarał się wybić ponad typową polską bylejakość, która tak go irytuje i dostarczył czytelnikom produkt niedorobiony, wybrakowany. Paździerz, jakby powiedział Klejnocki. Duże rozczarowanie.